White's profileWhitememo'ZilviaPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    October 12

    วันที่ฉันกลายเป็น Whitememo

    nikkijung _narak

    สวัสดีค่ะ ^^
    เรา Whitememo อืม... เราเรียกตัวเองแบบนี้มานานแค่ไนแล้วนะ เรากลายเป็น Whitememo มานานแค่ไหนแล้วนะ
    ตอนนี้เราเรียนอยู่ ม.3 ในโรงเรียนแห่งหนึ่งที่ไม่ขอเอ่ยชื่อ

    นิยายเรื่องแรกที่เราเขียนออกมา มีชื่อว่า Magic Wars (คาดว่า ยังไม่มีคนรู้จักมากนัก)

    เราเขียนอย่างสนุกสนาน จนเรื่องเริ่มออกนอกลู่นอกทาง แล้วเราก็ ลบมันทิ้ง

    หลังจากนั้นผ่านไปได้สักพัก เราก็เกิดอาการเบื่อขึ้นมา เกมที่เล่นก็เล่นไม่ได้ เราก็เลยคิดที่จะมาเขียนนิยายต่อ
    แล้วเราก็เขียนเรื่อง ศึกชิงราชันย์ขึ้นมา

    เรากลายเป็น Whitememo อีกครั้ง 
    กี่เกือนแล้วนะ ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน 2550 จนมาถึงวันนี้



    เราเขียนศึกชิงราชันย์ได้ 2 ภาคแล้ว และภาค 2 ก็กำลังจะจบ
    อาจจะหยุดไปสักพักแล้วเขียนภาค 3 ค่อ ซึ่งจะเป็นภาคสุดท้ายของ เครก สไตรเกอร์

    เราคงเสียใจที่ต้องหยุดเขียน หยุดวาดเรื่องราวนี้ต่อ แต่เราก็วางพล็อตไว้แล้ว ภาค 3 จะเป็นภาคที่เราทุ่มเทแรงใจเขียนที่สุด 
    ตอนจบของมัน... เราจะตั้งใจเขียนอย่างเต็ม เพื่อระรึกถึงพระเอกของเรา...

    เราไม่เคยหวังว่านิยายของเราเรื่องนี้จะต้องได้ออกตีพิมพ์เป็นหนังสือ เราแค่คิด และเขียนไปเรื่อยๆ

    บางครั้งเราก็คิดนะว่า ถ้าได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือคงจะรู้สึกดี แต่เราก็ไม่ได้หวัง เพระเรารู้ว่าเราเองยังเขียนไม่เก่ง

    และมีจุดที่จะต้องพัฒนาอีกมาก...

    เรารักนิยายเรื่องนี้ รักผู้อ่านทุกคน เราดีใจที่เราได้เป็น Whitememo

    ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้วล่ะ 

    รัก

    Whitememo

     

    August 26

    สอบโอลิมปิก คอมพิวเตอร์

     
     
     
     
    26st  August  2007
    +_+ ส.อ.ว.น. คอมพิวเตอร์ ทำพิษ
     
    วันนี้คือวันอาทิตย์ (จะมาบอกทำซากอะไร) ที่เรามีภารกิจสำคัญอันยิ่งใหญ่ - -"
    วันนี้เราไปสอบ ส.อ.ว.น. คอมพิวเตอร์มา (ตามที่บอกมาข้างต้น) ตอนเข้าห้องสอบรู้สึกว่า สบายๆ ไม่ได้ช่างมัน เพราะต้องแข่งกับพี่ ม.5 ด้วย แต่พอออกจากห้องสอบ เรารู้สึกว่า "ทำไมกรุส์โง่อย่างนี้ฟะ" มันรู้สึกเสียดายเจ็บใจ สุดท้ายเลยต้องกลับมาทำใจที่บ้านแบบแทบจะในทันทีเลยเชียว
     
    พิมบอกกลับบ้านไปทำใจ
    น้องลันบอก กลับบ้านไปหาแม่
    เราล่ะคิดถึงหมีพูห์ที่สุดเลย อยากเจอนห้ามากๆเลยแง้ๆ อยากให้เค้าปลอบใจ
     
    โทรศัพท์ล่ะคะ มีไว้ทำไม โทรค่ะโทร โทรหาเลย คุยแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะ แล้วสุดท้ายเราก็ได้เจอหน้าเค้า (ฮิ้วววว) รู้สึกดียิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ถ้าได้เค้าลูบหัวปลอบนี่คงจะดีมาก แต่โลเคชั่นมันไม่เหาะสมค่ะ (เดี๋ยวแม่เอาอีโต้ซัดหัว หายบ้าไป)
     
    สรุปวันนี้ แม้จะ so sad ไปนิด แต่ก็มีความสุขที่ได้เจอหน้าเค้า
    ขอบคุณค่ะที่แม่ทำสุกี้อร่อย เค้าถึงได้มาซื้อ....
    รักแม่มาก

     

    August 25

    Quiz of Love

      
     
     บันทึกรักสีชมพู๊ ชมพู!!! ^^
     Diary Love By.. Little Dog <Whitememo>
     
          ในยามที่มีความรัก ทุกอย่างก็เป็นสีชมพูทั้งนั้นแหละ แปลกนะ ทำไมถึงเป้นสีชมพู ทำไมไม่เป็นสีแดง สีขาว สีเขียว สีเหลืองสะท้อนแสง สีสาด สีแสด หรือสีดำ
          ความรักของเราคือสีอะไรนะ?????
     
          สีสันของชีวิตไง 555+
          (ไว้อาลัย 1 วินาที)
     
          เราว่าของเราไม่มีสีนะ เพราะมันคือความบริสุทธิ์ที่ยังไงล่ะ ไม่มีสีสันเจือปน แบบน้ำดื่มตราสิงห์ (หรือตราไหนๆ) ปราศจากสี ปราศจากกลิ่น ปราศจากรส
     
         *Question
          Ask : รักของคุณสีอะไร?
          Answer : ตอบแบบดีๆก็ สีใส ไร้สี ไร้กลิ่น ไร้รสชาด แต่เต็มไปด้วยความจริงใจที่มีด้วยกัน.... (ฮิ้วววว!!!)
     
          Ask : แล้วถ้าไม่ตอบแบบดีๆล่ะ?
          Answer : ก็อยากจให้มันเป็นสีชมพูสะท้อนแสง เราจะได้เด่นไม่เหมือนใคร มีกลิ่นหอมหวานเจอปนไปด้วยความอบอุ่น และมีรสชาดหวานล้ำละมุนลิ้น เปรียบประหนึ่งช็อกโกแลตชั้นเยี่ยม (อะไรเทือกๆนั้น)
          (หยุดทำใจให้กับคำถามปัญญาอ่อน 2 วินาที)
     
     
     

    August 24

    Don't understand myself!!

     
    Friday st  August 
     

        สวัสดีค่ะ.. วันนี้เป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ของการเรียนของเรา มันก็ค่อนข้างดีนะในสัปดาห์นี้ แต่มันก็รู้สึกเหนื่อยพิกล..เหตุผลที่เหนื่อยคืออะไรน่ะเหรอ....? อืม เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ^^

            Uhm!..? อาจจะเป็นเพราะ "เธอ" คนนั้นมั้ง
            เรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่งค่ะ บอกตามตรง เราไม่ชอบเขาค่ะ เราไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่ชอบ แต่เราก็ไม่ชอบมานานแล้ว แต่ก่อนเค้าก็ดีนะในความคิดเรา แต่พอนานวันเข้า ทำไมเค้าถึงไม่น่ารัก น่าเป็นเพื่อนด้วยเหมือนเดิมนะ?
            มันเกิดจากความ หลง ในสิ่งที่ไม่ยั่งยืนหรือป่าว หลงตัวเองน่ะ ใช่ตัวนี้หรือป่าวที่เปลี่ยนเขาไป....
            ตอนนี้ พวกเพื่อนๆเรา รวมทั้งเราด้วย ตั้งใจว่าจะไม่ยุ่งกับเขาอีก เราก็ไม่อยากยุ่งกับเค้าแล้ว เพราะรู้สึกไม่ดี เราอยากจะให้มันเป็น ทางใครทางมัน มากกว่า ไม่ต้องมายุ่งกันเลยท่าจะดีนะ แต่มันคงทำลำบาก
                         
                         ถ้าถามว่าเรา "เกลียดเขามั้ย?"
                         เราอาจตอบว่า "ไม่เกลียด"
                         แล้วถ้าถามว่า "รู้สึกยังไง?"
                         เราคงตอบว่า "เหนื่อย และ เบื่อหน่าย"
     
                         เราไม่อยากจะยุ่งอะไรกับเขา อยากเลิกคบไปเลย แต่ก็คงจะไม่แกล้งอะไร เพราะการถูกกดดันไม่ใช่ภาวะที่พึงประสงค์ของมนุษย์เรา ผู้ได้ชื่อว่า สัตว์สังคม
                         เราเคยพยายามชอบเค้าแล้วนะ พยายามมองเค้าในแง่ดี และทุกๆอย่าง แต่มันก็ไม่เป็นผล
                         ไม่รู้ทำไม แต่ดูเหมือนเขาจะเป้นคนแรกเลยที่เรา "มองไม่เห็นแง่ดี"
                         เราเคยทะเลาะกับเพื่อนเก่าตอนประถม เราไม่ชอบเค้ามาก แต่เราก็มองเห็นแง่ดีของเขา แต่เธอคนนี้ เราไม่ได้เกลียดเค้ามาก แต่รู้สึกว่าเค้าไม่ใช่คนที่น่าจะคบด้วยนัก และแปลกที่เราไม่สามารถมองเห็นข้อดีของเค้าได้เลย แปลกจริงๆ....
                         เราเคยรู้นะ ว่าเค้าไม่ชอบเรา เราเคยรู้นะ ว่าเค้าชอบคิดที่จะแข่งกับเรา เรารู้ แต่ทำไมเราถึงไม่ทำอะไร...
                         เราคิดอะไรของเรากันนะ ??
     
                         แต่ที่เราไม่เข้าใจอย่างหนึ่ง เวลาที่เค้ามีใครๆเป้นเพื่อน เค้าไม่เคยแม้แต่จะสนใจเราเลย แต่เวลาที่เค้าไม่มีใคร เค้าชอบมาหาเรา...
                         ส่วนเวลาที่เรามีใคร เรามักจะรอเค้าเพราะกลัวว่าเค้าจะไม่มีใคร และกลัวว่าเค้าจะคิดว่าตัวเองถูกทอดทิ้ง...
                         แต่การที่เราทำแบบนั้น มันกลับทำให้เรากลายเป้นคนที่ "ถูกทิ้ง" โดยไม่ตั้งใจ....
     
                         แล้วเราจะทำไปเพื่ออะไร...
                         บางครั้งเค้าก็มาเล่าเรื่องของเค้าให้เราฟัง แน่นอนเรารับฟัง แล้วเราก็เก็บเป็นความลับ
     
                         จนถึงทุกวันนี้ เรื่องความรู้สึกของเค้ามันก็ยังคงเป็นความลับอยู่ แต่เราคิดว่าเค้าคงไม่รู้หรอก ว่าเรายังไม่เคยบอกใครเลยว่าเค้าพูดอะไรกับเราบ้าง
                         เราเชื่อว่า เขาไม่รู้ และเราก็เชื่อว่า เค้าไม่เชื่อเราหรอก
                         เราไม่ชอบเค้า แต่ก็ไม่คิดจะทำร้ายเค้า ถ้าเค้าไม่ทำร้ายเรา แต่ถ้าเรารู้ว่าเค้าคิดจะทำอะไรเรา เค้าจะต้องโดนหนักกว่าที่คิด
     
                         เราไม่เข้าใจตัวเอง บางครั้งเราอยากพูดกับเค้าให้รู้เรื่อง ในขณะที่บางครั้งเราก็ไม่คิดที่จะพูด...
                         บางครั้งแค่เราเห้นหน้าเค้าเราก็โมโหแล้ว ในขณะที่บางครั้งเรากลับเฉยๆ
                         มันสุดที่จะมีเหตุผลอธิบาย แต่ที่แน่ๆเราไม่อยากคบกับเค้าอีก เราอยากเป็นเพื่อนธรรมดา เพื่อนต่างกลุ่ม
                         แต่เราก็เหนื่อยนะที่เป้นอยู่แบบนี้
                     
     
                         แล้วเราจะทำยังไง?????
     
     

    August 13

    ...เมื่อความรัก คือ ความห่วงใย ....

    เคยมีใครถามคุณไหมว่า "ความรักคืออะไร?"

    ฉันคิดว่าวันนี้ผมมีคำตอบให้คุณแล้วล่ะ
    คำที่ใช้แทนคำว่า "ความรัก" ได้ดีที่สุด น่าจะเป็นคำว่า "ใส่ใจ"

    หากคุณคิดที่จะบอกรัก หรือรู้สึกว่าตัวเองเริ่มที่จะรักใครซักคน
    ลองถามตัวเองดูว่า คุณใส่ใจเค้ามากน้อยแค่ไหน?

    ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความเอาใจ
    หากคนรักของคุณจำได้ขึ้นใจว่า คุณเคยพูดว่าอยากได้อะไร
    แล้วเค้าหาซื้อของชิ้นนั้นให้
    ไม่ใช่สักแต่ว่าซื้อซื้อซื้อของเยอะแยะมากมาย เพื่อเอาใจ...
    นั่นแหละถึงเรียกว่า ความใส่ใจ

    ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความหึงหวง
    หากคนรักของคุณโทรหาคุณทุกคืนถามว่ากลับถึงบ้านหรือยัง
    เพียงเพราะเค้าเป็นห่วง ไม่ต้องการให้คุณได้รับอันตรายในยามดึก
    ไม่ใช่กลัวว่าคุณจะไปกับคนอื่น...นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ

    ความใส่ใจ ไม่ใช่ ความมีน้ำใจอย่างเดียว หากแต่มีความถนอมน้ำใจด้วย
    หากคนรักของคุณทำอะไรเพื่อคุณซักอย่างด้วยความตั้งใจ แต่คุณกลับไม่ชอบมัน
    คิดไตร่ตรองให้ดีก่อนที่จะพูดอะไรออกไป ใส่ใจในความรู้สึกของเค้าด้วย

    หากคุณทะเลาะกับคนรัก แต่แล้ววันรุ่งขึ้น
    คนรักของคุณยังโทรมาแสดงความเป็นห่วงในเรื่องต่างๆ เหมือนทุกๆวัน
    ทั้งๆที่ยังไม่หายโกรธ...นั่นแหละเรียกว่าความใส่ใจ

    หากคนรักของคุณยอมสละเวลาทำบางสิ่ง เอาไว้ทีหลัง
    เพียงเพื่อช่วยทำในสิ่งที่คุณขอ...นั่นแหละเรียกว่า ความใส่ใจ
    คนเราบางครั้งก็ต้องการมีใครซักคนคอยใส่ใจเราบ้าง

    หากคุณต้องเดินทางไกล มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
    ถ้าคนรักของคุณโทรมาถามว่า "ถึงหรือยัง" "ปลอดภัยดีไหม" "เหนื่อยไหม"

    หากคุณต้องปฏิบัติภาระกิจสำคัญไม่ว่าจะเรื่องงาน หรือเรื่องเรียน
    มันจะรู้สึกดีเอามากๆ ถ้าคนรักของคุณจำได้ และโทรมาบอกว่า
    "โชคดีนะ ชั้นจะคอยเป็นกำลังใจให้"

    หากคุณต้องขับรถคนเดียว มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
    ถ้าคนรักของคุณโทรมาบอกว่า "ขับรถดีๆนะ"

    หากคุณป่วยเป็นไข้ ไม่สบาย มันจะรู้สึกดีเอามากๆ
    ถ้าคนรักของคุณโทรมาเตือนให้คุณกินยา และพักผ่อนมากๆ

    ความใส่ใจ กับ ความเกรงใจ คล้ายกันในหลายๆ ด้าน
    คุณอาจคิดว่า ยิ่งคบกันสนิทสนมกันมากเท่าไหร่
    ก็ไม่จำเป็นต้องเกรงใจกันให้มากเหมือนคนที่เพิ่งเริ่มรู้จักกัน

    แต่ฉันกลับไม่คิดอย่างนั้น ยิ่งสนิทกันมากเท่าไหร่
    ต้องยิ่งเกรงใจซึ่งกันและกัน ความเกรงใจเป็นสิ่งดี
    และเป็นบ่อเกิดของความสัมพันธ์อันยั่งยืน
    คุณเห็นไหมล่ะว่า ไม่ยากเลยที่จะแสดงความใส่ใจต่อใครซักคน

    เพียงแต่วันนี้ คุณใส่ใจคนรักของคุณแล้วหรือยัง