วันนี้คือวันอาทิตย์ (จะมาบอกทำซากอะไร) ที่เรามีภารกิจสำคัญอันยิ่งใหญ่ - -"

วันนี้เราไปสอบ ส.อ.ว.น. คอมพิวเตอร์มา (ตามที่บอกมาข้างต้น) ตอนเข้าห้องสอบรู้สึกว่า สบายๆ ไม่ได้ช่างมัน เพราะต้องแข่งกับพี่ ม.5 ด้วย แต่พอออกจากห้องสอบ เรารู้สึกว่า "ทำไมกรุส์โง่อย่างนี้ฟะ" มันรู้สึกเสียดายเจ็บใจ สุดท้ายเลยต้องกลับมาทำใจที่บ้านแบบแทบจะในทันทีเลยเชียว

 

พิมบอกกลับบ้านไปทำใจ

น้องลันบอก กลับบ้านไปหาแม่

เราล่ะคิดถึงหมีพูห์ที่สุดเลย อยากเจอนห้ามากๆเลยแง้ๆ อยากให้เค้าปลอบใจ

 

โทรศัพท์ล่ะคะ มีไว้ทำไม โทรค่ะโทร โทรหาเลย คุยแล้วรู้สึกดีขึ้นเยอะ แล้วสุดท้ายเราก็ได้เจอหน้าเค้า (ฮิ้วววว) รู้สึกดียิ่งกว่าอะไรทั้งหมด ถ้าได้เค้าลูบหัวปลอบนี่คงจะดีมาก แต่โลเคชั่นมันไม่เหาะสมค่ะ (เดี๋ยวแม่เอาอีโต้ซัดหัว หายบ้าไป)

 

สรุปวันนี้ แม้จะ so sad ไปนิด แต่ก็มีความสุขที่ได้เจอหน้าเค้า

ขอบคุณค่ะที่แม่ทำสุกี้อร่อย เค้าถึงได้มาซื้อ....

รักแม่มาก